В двора на МБАЛ Добрич екипът на Неонатологично отделение, благодарни родители и техните пораснали „малки бойци“ отбелязаха Световния ден на недоносените деца. Събитието събра много семейства, които се върнаха в болницата, за да изразят признателност към лекарите и медицинските сестри, спасили живота на техните деца в най-трудните първи мигове.

„Да видим тези деца отново – вече тичащи, усмихнати и уверени – е най-голямото признание за нашата работа“, споделиха от екипа на Неонатологията.
Присъстващите родители от своя страна благодариха на специалистите за професионализма и човешката подкрепа. „Тук получихме не само лечение, но и сила да вярваме, че детето ни ще се пребори“, сподели една от майките по време на срещата.

Много от тях донесоха снимки от първите дни на своите недоносени бебета. Сравнението между крехките новородени и днешните жизнени деца създаде силно емоционален контраст, който трогна всички присъстващи.

Екипът на отделението напомни, че грижата за недоносено бебе е ежедневна борба – борба за всяко дишане, всяко грамче наддаване, всяка стабилна жизнена функция.

„За нас всяко бебе е мисия. Всяко дете, което виждаме да расте здраво, е победа“, подчертаха медици от Неонатологията.

Родителите разказаха за трудния път в инкубатора, за тревогите и безсънните нощи, но и за надеждата, която екипът им е давал ежедневно. „Не бяхме сами нито за миг“, казва друг родител, споделяйки, че персоналът е бил тяхната „втора семейна опора“.

Фасадата на МБАЛ – Добрич беше осветена в лилаво – цветът, символизиращ борбата на недоносените деца по целия свят. Жестът подчерта международната солидарност и отдаденост към каузата.

Събитието се превърна в истински празник на живота – среща между хора, чиито съдби са се преплели в моментите, когато надеждата е била най-нужна.

Лекарите изразиха благодарност към семействата, които са избрали да споделят този ден с тях.
„Това, което ни дава сили да продължаваме напред, са именно тези моменти – да видим как чудесата, за които сме се борили, растат и се усмихват“, казаха от екипа.

Родителите пък обобщиха чувствата си с думите:
„Тук започна нашето чудо.“